Over mijn dierenportretten

Ze spreken niet in woorden.
Maar als je goed kijkt, fluisteren ze.
In een oogopslag. Een trilling in de vacht. Een houding vol vertrouwen, of juist vol waakzaamheid.

Dieren zijn puur. Ongedwongen.
Ze verstoppen zich niet achter wie ze denken te moeten zijn. Ze zijn.
En juist dat maakt het zo bijzonder om hen vast te leggen. Niet als bezit. Niet als onderwerp. Maar als wezen — vol aanwezigheid, karakter, ziel.

Ik fotografeer met daglicht, omdat dat het enige licht is dat eerlijk genoeg voelt.
Zacht, veranderlijk, soms fel en rauw — net als de dieren zelf.
Geen flits, geen gedoe. Alleen geduld. Stilte. Aandacht.

Ik wil niet vangen. Ik wil ontmoeten.
De connectie tussen mens en dier.
Of het dier alleen, in zijn eigen wereld.
Trots. Ontwapenend. Onaangetast.